Anaksymander
Anaksymander prawdopodobnie był uczniem Talesa. Urodził się około 610 p.n.e. w Milecie, a zmarł 545 p.n.e. Z jego dzieł nie zachowały się żadne oryginalne fragmenty. Zważywszy na okres w jakim żył i tworzył nie jest to niczym nadzwyczajnym. Jedyne dziedzictwo jakie po nim pozostało to cytat z ustępu pewnego tekstu. Dzięki temu cytatowi Anaksymadner jest pierwszym zachodnim filozofem, którego istnienie jest poświadczone w absolutnie pewny sposób. Jako praprzyczynę, uniwersum porządkujący świat ukazuje APEIRON czyli coś czego nie da się objąć zmysłami. Apieron czyli bezkres znajdujący się w ciągłym ruchu. Po raz pierwszy ktoś uznaje za istniejące coś czego nie ma dla zmysłów, jest niedostrzegalne. Apeiron ma boskie właściwości: nie starzeje się i jest nieśmiertelny, tak jak bogowie w mitach. Ananksymander jasno formułuje sposób w jaki powstał świat. Z przyczyny ciągłego ruchu wirowego i bezkresu wyłaniać zaczęły się przeciwieństwa takie jak wilgoć i suchość, ciepło i zimno, potem powstała ziemia. Ziemia początkowo miała być w stanie ciekłym, dopiero później wyschła i znajduje się w takim stanie po jakiej stąpamy. Następnie powstała zaś przyroda ożywiona i nieożywiona . Człowiek wg Anaksymandra wywodzi się od czegoś podobnego do ryby, jest to pierwszy przykład teorii ewolucji człowieka w historii filozofii. Ziemia znajduje się pośrodku kosmosu, a wokół niej koncentrują się woda powietrze i ciała niebieskie. Prawdopodobnie myśliciel ten opracował pierwszą mapę zamieszkałego wówczas świata, na mapie tej ziemia umiejscowiona jest centralnie, a okrągły otoczony wodą ląd dzieli się na dwie równe części- Azję i Europę.